ΜΕΤΑΦΟΡΑ Ε/Π UH-1H ΑΠΟ ΙΤΑΛΙΑ

Ο Μπαμπασάκης  το είχε γράψει…

Ο Μπαμπασάκης ήταν πρόσκοπος, ασχολείτο με αυτά,  ήταν νοικοκύρης  σε αυτά…

Από αυτή την εμπειρία της μεταφοράς των ελικοπτέρων, υπήρξαν και δυσκολίες. Δυσκολίες, μια φορά ήμουν με τον Κουτσογιαννόπουλο, εξαιρετικό παιδί, και τον Μπίκα και μας παρουσίασε ρινίσματα ο κινητήρας. Και είχαμε φύγει από την Πίζα και πηγαίναμε για το Frosinone,  αλλά επειδή ήταν το Fumicino το αεροδρόμιο της Ρώμης κάναμε μια παράκαμψη όπως κατεβαίναμε στρέφαμε ανατολικά, ήταν ένα πολεμικό αεροδρόμιο το Guildonia, και μετά ξαναστρίβαμε νοτιοδυτικά για να πάμε στο Frosinone. Στο σκέλος αυτό που πηγαίναμε από την Πίζα στο Guildonia μας παρουσιάστηκαν ρινίσματα στον κινητήρα.

Και πώς το  αντιληφθήκατε αυτό;

Στο master caution έχει προειδοποιητικό, άναψε αυτό, είχαμε ηχητικό σήμα και είχε την ένδειξη …. cheep detector. Oπότε υποχρεωθήκαμε να προσγειωθούμε.

Προσγειωθήκαμε σε ένα χωράφι. Εκεί που προσγειωθήκαμε στο χωράφι βρέθηκε κοντά ένας τσοπάνος με τα πρόβατα. Εν τω μεταξύ στην σύγχυση επάνω για την προσγείωση, να βρούμε ένα κατάλληλο μέρος να προσγειωθούμε και το ένα και το άλλο, κοιτάγαμε στο χάρτη, τώρα είχαμε χάρτες αυτής της μορφής, δεν είχαμε χάρτες στρατιωτικούς με λεπτομέρειες να μπορέσουμε να δούμε πού είμαστε περίπου για να δούμε πού είναι το Guildonia, το οποίο εκτιμούσαμε ότι κάπου εκεί κοντά είναι. Λοιπόν, εμφανίζεται ο τσοπάνος με τα πρόβατα και βγαίνει ο Γιώργος ο Μπίκας και ρώταγε τον τσοπάνο: «Guildonia, Guildonia» του  έλεγε. Και ο τσοπάνος έλεγε: «La, la, la, la, la», «εκεί» σημαίνει  ιταλικά. «La, la, la, la, la». «Ρε μαλάκα, εγώ σε ρωτάω που είναι η Guildonia,  εσύ la, la, la μου λες;». Αυτό το θυμόμαστε μετά με τον Κώστα τον Κουτσογιαννόπουλο και γελάγαμε «la, la, la, la».

Ανοίξαμε τα κιτάπια μας και λέμε τώρα δεν μπορούμε να μείνουμε. Να προσγειωθείτε, έλεγε το εγχειρίδιο. Σε αυτή την περίπτωση προσγειώνεσαι όσο το δυνατόν συντομότερα. Το προσγειώνεσαι όσο το δυνατόν συντομότερα σου άφηνε περιθώρια να εκτιμήσεις την κατάσταση, και λέμε θα απογειωθούμε και θα πάμε στο Guildonia παρόλο που δεν είχαμε εξουσιοδότηση. Διότι εμείς ήμασταν ένα στρατιωτικό ελικόπτερο ξένης χώρας που κυκλοφορεί με ορισμένες διαδικασίες, παίρναμε διπλωματικό clearance. Το οποίο το βάζαμε επάνω στο σχέδιο πτήσης που καταθέταμε. Μετά από την αναχώρηση από το αεροδρόμιο βάζαμε τον αριθμό του diplomatic clearance και μετά συμπληρώναμε το σχέδιο πτήσεως, απογείωση, ίχνη και το ένα και το άλλο, τον προορισμό μας και την χώρα. Λέμε, τώρα δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά, πρέπει να πάμε σε ένα αεροδρόμιο γιατί θα πρέπει να γίνει και μια επισκευή, μια επέμβαση. Σηκωθήκαμε, απογειωθήκαμε. Μόλις απογειωθήκαμε, προσανατολιστήκαμε, βγάλαμε τα κιτάπια μας, είχαμε δει τι συχνότητα έχει το Guildonia, είχε ένα NDB, ραδιοφάρο δηλαδή, προσανατολιστήκαμε, κατεβήκαμε εκεί πέρα. Καλούσαμε, καλούσαμε, δεν απαντούσαν αυτοί. Δεν απαντούσαν  γιατί ήταν της πολεμικής αεροπορίας αεροδρόμιο αλλά ήταν εκπαιδευτικό, κάτι το οποίο μετά το μεσημέρι δεν δούλευε. Οπότε τι να κάνουμε δεν είχαμε άλλη λύση, πάω κι εγώ στο διάδρομο και προσγειώνομαι. Καταφθάνουν κάτι στρατιώτες με τα όπλα έτσι, μας την στήνουν, συνοδεία στον commandant επάνω. Του είπαμε βέβαια έτσι και έτσι, είμαστε το ελικόπτερο τάδε, είμαστε αξιωματικοί του Ελληνικού Στρατού, παραλάβαμε το ελικόπτερο από την Agusta και το πάμε στην Ελλάδα, αλλά μας έτυχε αυτή η βλάβη. Και λέει: «και τι, έπρεπε να προσγειωθείτε;». Του δείξαμε το εγχειρίδιο, ορίστε η βλάβη, έπρεπε να προσγειωθούμε όσο το δυνατόν συντομότερο, δεν υπήρχε άλλο αεροδρόμιο εκεί. Καλώς. Να μην στα πολυλογώ, μας περιποιήθηκαν οι άνθρωποι, τηλεφώνησα εγώ στον στρατιωτικό ακόλουθο στη Ρώμη, έτσι κι έτσι να πούμε, είμαστε εκεί πέρα, δώσε μου και τον Ιταλό, τον ενημέρωσε ο στρατιωτικός ακόλουθος ότι πράγματι έχουμε εξουσιοδότηση, ενημερώθηκε η Agusta. Την άλλη μέρα το πρωί ήρθε ένα ελικόπτερο με τεχνικούς. Ουσιαστικά τι κάναμε. Λύσαμε το cheep detector μέσα στο λάδι,  ένας αισθητήρας μαγνητικός ο οποίος μόλις κυκλοφορήσουν ρινίσματα, καινούργια μηχανήματα, αυτά βραχυκυκλώνουν ένα αισθητήρα και αυτός στέλνει το σήμα πάνω.

Έτσι λοιπόν το φτιάξαμε, την επόμενη αν θυμάμαι καλά ή την μεθεπόμενη φύγαμε και ακολούθως πήγαμε στο Frosinone, το Frosinone ήταν ενήμερο πάντοτε, μας περιμένανε,  εκεί ήταν η σχολή αεροπορίας των Ιταλών, των ελικοπτέρων. Μετά περνάγαμε στο Brindisi, εκεί γινόταν και ο εκτελωνισμός, συνήθως διανυκτερεύαμε εκεί πέρα. Εάν ήταν καλές οι καιρικές συνθήκες και είχαμε χρόνο, κάναμε ανεφοδιασμό περνάγαμε το Otranto και φθάναμε Κέρκυρα. Γινόταν εκτελωνισμός, μας δίνανε από το εργοστάσιο κάτι χαρτιά, ερχόταν ένας εκτελωνιστής, τα δίναμε και φεύγαμε, δεν ήταν τίποτα. Μετά ήταν λιγάκι το Otranto, είναι περίπου, αν θυμάμαι καλά, 50 ή 70 μίλια. Θάλασσα, μετά η Κέρκυρα. Όταν φθάναμε Κέρκυρα ποιος μας έπιανε.

Πετάγατε χωρίς πλωτήρες ανάγκης, τότε;  Γιατί από την αναμνηστική φωτογραφία φαίνονται τα ελικόπτερα χώρες πλωτήρες.

Χωρίς. Γινόταν ξεχωριστά η παραγγελία για τους πλωτήρες.

Με ένα κινητήρα πάνω από τη θάλασσα;

Έτσι και αλλιώς θα ερχόντουσαν εν πτήση τα ελικόπτερα. Και που τα φέρνανε οι τυχοδιώκτες το ίδιο πράγμα ήταν.

Περισσότερο για την ασφάλεια του πληρώματος το λέω.

Ε, κολοκύθια να πούμε, άμα δεν έχεις τύχη σε αυτά τα πράγματα, τέλος πάντων. Στην Κέρκυρα πάλι τελωνείο – γιατί τότε άμα ήθελες να φέρεις κάτι σε ψάχνανε – και από κει Μέγαρα….

Συντάκτης: Δημήτριος Σαμπάνης

τέλος 5ης σελίδας

Σελίδες: 1 2 3
Σχολιάστε

10 Σχόλια

  1. @ i ΜΑΝ
    Ευχαριστούμε για τις πληροφορίες αγαπητέ.

  2. Το (666) ΕΣ698 δεν πετάει πλέον…με το σκάφος αυτού κατασκευάζεται εξομοιωτής πτήσης.

  3. Ευχαριστούμε αγαπητέ μας φίλε.

    Αυτό κάνουμε, όσο και όπως μπορούμε.
    Νάσαι καλά και υγειής να θυμάσαι τον Πατέρα σου.

  4. Μάνος Χατζηδάκης

     /  14 Ιουλίου 2012

    Εχω την πεποίθηση, αν και δεν μπορώ να τον ρωτήσω πια, δυστυχώς, ότι σε μία από τις αποστολές αυτές είχε πάει και ο πατέρας μου, ο Χατζηδάκης Ιωάννης. Και αυτό το λέω γιατί θυμάμαι μικρό παιδί που μου αφηγούνταν τη συγκκριμένη αποστολή (νομίζω έφεραν 2 Ε/Π τότε). Τιμή στους ανθρώπους που μας οδήγησαν εδώ σήμερα.

  5. Μήπως ξέρει κάποιος το πλήρωμα του Ε/Π που έπεσε στην Ιταλία, και πώς έπεσε;

  6. Δ.ΣΑΜΠΑΝΗΣ

     /  4 Φεβρουαρίου 2009

    ΕΣ 667 : Απο τα αρχεία της Agusta :

    c/n 4451 – completed 23.10.1978, delivered 07.11.1978,
    at Bari 09.11.1978, crashed Monte Ronzone on delivery flight.

    Νίκο you are right! Ευχαριστούμε.

  7. Δ. ΣΑΜΠΑΝΗΣ

     /  4 Φεβρουαρίου 2009

    …ήταν «θρησκευτικό» νούμερο το ΕΣ666, γι’αυτό?

  8. Εαν και εκανα στο 1ο ΤΕΑΣ 30 χρονια το ΕΣ 666 εγινε 698 νομιζω.

  9. @ ΝΙΚΟΣ

    Ευχαριστούμε πολύ για τη πληροφορία Νίκο.

    Αντε ντε γράψε και συ τίποτε..
    Στείλε καμμιά φωτογραφία…
    Α κι θύμισέ μας τι αριθμό δώσανε στο ΕΣ 666, τώρα τί έγινε….

  10. Στην προηγούμενη αφήγηση που λέτε για το ελικόπτερο που έπεσε στη Ιταλία ήταν το ΕΣ 667. Έχω υπηρετήσει την Α.Σ. επί 34 συνεχόμενα χρόνια…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: