ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΑΓΟΡΑ ΣΙΝΟΥΚ

Πέρασαν και αυτά, μετά έγινε προσπάθεια για τα Chinook, έγινε μεγάλη προσπάθεια, επείσθη η Ηγεσία, επείσθη ο Πρωθυπουργός  τότε ο  Καραμανλής, το ΚΥΣΕΑ, υπέγραψε και την τελευταία στιγμή ακυρώθηκε.

Ήταν το 1977 λόγω της λιτότητας. Η πρώτη μεγάλη λιτότητα, αν θυμάσαι τότε που ο Καραμανλής είχε πάρει μέτρα, σταματούσε η τηλεόραση στις 12 η ώρα, έκλειναν τα φώτα στους δρόμους κτλ, η μεγάλη λιτότητα. Και είχαν περικοπεί μεγάλες εξοπλιστικές δαπάνες, παρόλο που είχε κάνει μεγάλη προσπάθεια ο Αβέρωφ. Είχαν γίνει πολλά πράματα, έγινε η ΕΑΒ, η ΕΒΟ, είχε γίνει το εργοστάσιο συσσωρευτών για τους ασυρμάτους πάνω στη Θράκη, το οποίο κατέληξε στο Γερμανό, είχε μπει στη σειρά να γίνει το εργοστάσιο τηλεπικοινωνιών που μετά η Βάσω Παπανδρέου, δεν ξέρω γιατί, το σταμάτησε.

….Και ναυάγησε το θέμα και μείναμε με τη γλύκα για τα CH-47, διότι ήταν ανάγκη μεγάλη. Λαμβανομένου υπόψη τα σχέδια προέβλεπαν τη μεταφορά δυνάμεων τη νύχτα,  τώρα στα νησιά να πας με Huey, να πας ομάδα – ομάδα. Και λέγαμε και φωνάζαμε. Από τις εισηγήσεις στο ΓΕΣ έχω γράψει τόμους ολόκληρους, τόμους ολόκληρους. Άντε να πείσεις τώρα από το Διευθυντή μέχρι τον Αρχηγό ΓΕΣ, και από κει και πέρα ΓΕΕΘΑ και τα λοιπά, όλους αυτούς. Τέλος πάντων πείστηκαν γιατί ήταν και οι καταστάσεις τέτοιες, ήταν ανάγκη για τα Chinook τα οποία τελικά  τα πήραν αφού εγώ είχα φύγει από τη ΔΑΣ.

Τώρα, πώς τα πήραμε τα Chinook;

Τα Chinook τα πήραμε ως εξής: ήταν η ανατροπή του Σάχη. Στη γραμμή παραγωγής της Agusta υπήρχαν 10 Chinook τα οποία με την ανατροπή του Σάχη τα δέσμευσε η αμερικανική κυβέρνηση. Ξέρεις αυτά, η Agusta τα κατασκεύαζε, αλλά υπό την αίρεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, δηλαδή όταν εμείς παραγγέλναμε, γινόταν ο διαγωνισμός και λέγαμε ότι θα πάρουμε 10 ελικόπτερα από την Agusta. Η Agusta έκανε αίτηση στους Αμερικανούς, ενέκριναν οι Αμερικανοί – διότι ήταν το license της Bell και της Boeing αντίστοιχα. Λοιπόν όταν έγινε η ανατροπή του Σάχη, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ τα δέσμευσε τα ελικόπτερα, οπότε οι Ιταλοί βρέθηκαν σε πολύ δύσκολη θέση. Διότι ήταν σε προχωρημένο στάδιο η κατασκευή τους και ξέρεις τώρα, ένα τέτοιο εργοστάσιο να έχει 10 τέτοια ελικόπτερα και να του μείνουν στο εργοστάσιο… Οπότε οι Ιταλοί κάνανε κινήσεις παντού για να βρουν αγοραστές. Οι αεροπόροι το μυρίστηκαν και κινητοποιήθηκαν πρώτοι. Έβλεπαν εν τω μεταξύ και την ανάπτυξη της Αεροπορίας Στρατού  και το  έφεραν βαρέως ότι στον τομέα των ελικοπτέρων η Αεροπορία Στρατού ήταν πολύ μπροστά. Και την άρπαξαν την ευκαιρία. Πείσανε τότε την ηγεσία ότι έπρεπε να τα πάρουν για την διάσωση. Ναι, αλλά και εμείς; Επενέβη τότε το ΓΕΣ και λέει  ότι «εμείς έχουμε πρόγραμμα τέτοιο και έχει σταματήσει πριν ακόμη γίνουν αυτά όλα λόγω τότε της λιτότητας». Και υποχρεώθηκαν οι αεροπόροι, μάλλον ο υπουργός τότε διέταξε, δεν θυμάμαι ποιος ήταν, να μοιραστούν τα ελικόπτερα, και πήρε 5 ο Στρατός και 5 η Αεροπορία.

Ε, μετά λίγο καιρό οι αεροπόροι έριξαν το ένα λόγω αβλεψίας, έγινε μετατόπιση φορτίου, κάτι βαρέλια καυσίμων πήγαιναν σε κάτι ραντάρ, και μετατοπίστηκε το φορτίο, δεν ξέρω τι πάθανε, τσακίστηκε το ελικόπτερο. (σημ. ARMY AVIATOR: Το Ε/Π αυτό που αναφέρει ο Ταξίαρχος Μπούρμπουλας, βρίσκεται ακόμη απάνω στο όρος ΚΕΡΚΕΝΤΕΥΣ, της Σάμου, ότι έχει απομείνει βέβαια από αυτό. ). Εν τω μεταξύ δεν κάνουν για διάσωση.

Όχι καθόλου.

Αν πας να σώσεις έναν θα τον πνίξεις από τα κατωρεύματα. Και αναγκάστηκαν να τα δώσουν όλα στο Στρατό.

Με κάποια ανταλλαγή όμως, τους δώσαμε κάποια Huey εμείς.

Εμείς;  Όχι, δεν τους δώσαμε τίποτα. Απλούστατα αυτοί έβαλαν μετά, είχαν όμως πάρει και αυτοί Ε/Π ΑΒ-205. Αλλά είχαν μείνει εκεί. Τώρα βέβαια αυτά που έχουν,  τα Super Puma, αυτά τα πήραν βέβαια και για άλλους σκοπούς, τα οποία είναι εξαιρετικά ελικόπτερα.

Και έτσι πήραμε τα Chinook. Μετά έγινε η προσπάθεια, βέβαια της αναβάθμισης, κ.τ.λ. κ.τ.λ., εγώ βέβαια έφυγα μετά από εκεί, πήγα στη Σχολή Αεροπορίας και μετά μπλέξαμε με άλλα πράματα, μετά με πήγανε στη Σχολή Ξένων Γλωσσών,  Διοικητής και μετά ένα χρόνο, το 1988, αποστρατεύτηκα και έχω είκοσι χρόνια που τρώω σύνταξη.

Τώρα υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες για την αποστρατεία μου και αυτά, τώρα αυτά δεν λέγονται on the record. Aν θέλεις να σου πω ό, τι θέλεις αλλά όχι on the record.

Συντάκτης: Δημήτριος Σαμπάνης

τέλος 6ης σελίδας

Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: